पुन्हा आभाळ दाटले
तिच्या गहिर्या डोळ्यात;
पुन्हा बरसल्या धारा
तिच्या सुन्या काळजात...!
ओळखीच्या पावसाने
तिला वाटेत गाठले,
चिंब भिजवून माती
पुन्हा मिठीत घेतले....
आल्या पावली पाऊस
पुन्हा फिरला माघारी,
ओली जखम राहिली
तिच्या खोल खोल ऊरी...
अमोल शिरसाट.
काही गझला आणि कविता
अमोल शिरसाट
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)
पुन्हा आभाळ दाटले
पुन्हा आभाळ दाटले तिच्या गहिर्या डोळ्यात; पुन्हा बरसल्या धारा तिच्या सुन्या काळजात...! ओळखीच्या पावसाने तिला वाटेत गाठले, चिंब भिजवून माती ...
-
कुठे राहते शिल्लक काही काळाच्या ओघातं तुटे पतंगाची दोरी जाते अस्तित्वं उडतं.... ऊरी रेंगाळते जरा वेडी जगण्याची आसं उभ्या आयुष्याला होता जरी ...
-
तुला जरी मी भार वाटतो मला तुझा आधार वाटतो उजेड आहे नक्की थोडा फार जरी अंधार वाटतो छळणा-यांना छळणे म्हणजे जन्मसिद्ध अधिकार वाटतो गल्लीत...
-
पुन्हा आभाळ दाटले तिच्या गहिर्या डोळ्यात; पुन्हा बरसल्या धारा तिच्या सुन्या काळजात...! ओळखीच्या पावसाने तिला वाटेत गाठले, चिंब भिजवून माती ...