कुठे राहते शिल्लक
काही काळाच्या ओघातं
तुटे पतंगाची दोरी
जाते अस्तित्वं उडतं....
ऊरी रेंगाळते जरा
वेडी जगण्याची आसं
उभ्या आयुष्याला होता
जरी मरणाचा त्रासं...!
Thursday, February 14, 2008
Wednesday, January 16, 2008
अभिप्रेत
याद माझी येत नाही हे ख्ररे का?
त्रास थोडा देत नाही हे खरे का ?
तू निघावे अन् तुला मी थांबवावे
हे तुला अभिप्रेत नाही हे खरे का ?
जाळते आहे जिवाला खूप जी,...ती
वेदना गझलेत नाही हे खरे का ?
खूप आहे आज पैसा ...पण मनाला
तो दिलासा देत नाही हे खरे का ?
हाय! जे पावित्र्य होते काल तेथे....
आज ते गंगेत नाही हे खरे का ?
अमोल शिरसाट,
त्रास थोडा देत नाही हे खरे का ?
तू निघावे अन् तुला मी थांबवावे
हे तुला अभिप्रेत नाही हे खरे का ?
जाळते आहे जिवाला खूप जी,...ती
वेदना गझलेत नाही हे खरे का ?
खूप आहे आज पैसा ...पण मनाला
तो दिलासा देत नाही हे खरे का ?
हाय! जे पावित्र्य होते काल तेथे....
आज ते गंगेत नाही हे खरे का ?
अमोल शिरसाट,
Wednesday, November 21, 2007
राधा
डोळ्यांमध्ये जमू लागली
पुन्हा तीच विराणी,
गहिवरलेली एक आठवण
अन् थोडेसे पाणी.
पुन्हा एकदा जीव जाळण्या
वैरीण सांज परतली,
थकले डोळे वाट
पाहता राधा केविलवाणी.
अमोल शिरसाट.
पुन्हा तीच विराणी,
गहिवरलेली एक आठवण
अन् थोडेसे पाणी.
पुन्हा एकदा जीव जाळण्या
वैरीण सांज परतली,
थकले डोळे वाट
पाहता राधा केविलवाणी.
अमोल शिरसाट.
Subscribe to:
Posts (Atom)


