Monday, October 22, 2007

एकलेपणात

एकलेपणात
मन गाई गाणे
कुणाचेच नाही
मज घेणे देणे.

तरी पुन्हा पुन्हा
घेरते निराशा
कुणी तरी यावे
मन करी आशा.

एकलेपणात
थांबू पाही श्वास
जितेपणी होतो
मरणाचा भास.

रित्या घागरीत
घोंघावतो वारा
उदास एकाकी
आसमंत सारा....!

अमोल शिरसाट

0 टिप्पणियाँ: